Volle maan, ver van huis, een nacht om nooit te vergeten.

Soms maak je in je leven iets mee dat niet te overtreffen is. Zoals bv de eerste avond met je vriendin, die na 40 jaar nog je vrouw is. De eerste dag dat je officieel jager bent. De eerste haas of de eerste reebok. Memorabele feiten die op je netvlies gegriefd staan.

Enkele zomers geleden kwam daar een nacht bij met zoveel niet te overtreffen feiten, dat ze het opschrijven meer dan waard zijn. Een nacht met volle maan, heldere hemel, ver van huis, in een jachtveld zo uniek en verzorgd, met zo veel wild van verschillende soorten, dat ik droomde op het mooiste plekje op aarde te zijn.

Begin augustus, tijdens de vakantie gaat vrouwlief een wandeltocht maken met haar zus. Voor mij de uitgelezen mogelijkheid om een uitnodiging te aanvaarden om op zwijnen te gaan in Duitsland. Het waren 3 avonden en nachten echt genieten.

Het jachtveld bevindt zich in de omgeving van Berlijn, in de voormalige DDR en is 1200 ha groot. Na de val van de muur is het aangekocht door de jachthouder en deze heeft er een waar wild eldorado van gemaakt.

Gevormd tijdens de laatste ijstijd, wisselen zich in het veld kleine vijvers en moeras af met dunhout en rietvelden met grote brede open vlaktes en groepen struiken, in valleien en op glooiende heuvels. De meren in het revier zijn door brede rietgordels omsloten, waarin de zeldzame Roerdomp verblijft en de wilde zwijnen zich op hun gemak voelen. In de grootschalige aanplantingen houdt damwild zich graag op en ook is er in de loop van de tijd een kleine bronstplaats in één van de bossen gevormd. Reewild vindt bij de wegbermen en op de velden voedsel en de kalveren worden gezet in de stilte gebieden, die overvloedig aanwezig zijn.

Binnen het revier zijn grote stilte- en rustgebieden waarin niet gejaagd wordt, o. a. een reden voor de grote wild rijkdom.

De eerste dag

Na enkele uren sturen over de Duitse autobaan en genieten van de laatste 70 km door alleen maar natuurpark, kom ik aan bij mijn geliefde hotelletje. De ontvangst is anders dan verwacht. Het echtpaar dat er altijd was is vertrokken en de nieuwe beheerder is allervriendelijkst. Het vorige paar dat dit hotel leidde was tijdens de recente WK in Duitsland de kok en gastvrouw van het Nederlandse elftal. Ik vertel de nieuwe eigenaar dat mijn wensen niet zo groot zijn, ik wil s’nachts op de hoogzit en overdag slapen.

Ik bel Klaus, de jachtopzichter, om te zeggen dat ik er ben. Hij is nog bezig met de gasten van de jachtheer en komt rond 18.00 uur bij me. We maken een ronde door het veld. De wind is noordelijk en dat betekent dat bijna alle verplaatsbare hoogzitten verkeerd staan voor de zwijnen jacht.

Mijn wens is 1 of 2 wilde zwijnen te schieten. Dat is ok zegt Klaus, want er is veel wildschade aan het graan, mais en aardappelen op het veld!

Klaus neemt een hoogzit op zijn pick-up en we brengen deze naar een betere plek. We rijden door het veld en komen bij een favoriete hoogzit. Deze kijkt uit over pas gedorst koolzaad(Raps voor de Duitsers). Ik besluit deze te nemen, want de wind is goed en er is prachtig uitzicht.

Ik zit nog maar net en na een kwartier zie in de verte een jonge damhert spitser. Deze 1 jarige bok, ging het hele veld rond om uiteindelijk op 5 meter van de hoogzit te stoppen. Mijn fototoestel maakt bij het openen van het klepje een muziekje. U weet al wat er gebeurde? Ja, juist de bok maakte een sprong ging er vandoor.

Tot middernacht heb ik nog gezeten, daarna in de auto geslapen tot 03.30 uur, de maan was inmiddels verdwenen en de hemel werd al weer helder in het noordoosten. De spitser kwam nog terug en een jonge reebok waande zich veilig, maar de plaatsbok verstoorde zijn ogenschijnlijke rust.

Tijdens het ontbijt kwam een vriendin van het echtpaar aan tafel en het bleek dat ze weinig van jagen wist. 20 minuten verder had ik haar mijn ervaringen en redenen van mijn verblijf uitgelegd. Haar eerste scepsis over jacht was verdwenen en ik ging met een gerust hart slapen.

De volgende avond

Klaus was s’morgens in het veld geweest en wist waar de varkens de voorgaande nacht waren geweest. Hij had al een hoogzit geplaatst op een heuvel op pas geoogst biologisch gerst stoppel. Een deel van het stro lag nog in rollen op het veld.

Voor mij zie ik op 500 m een groot meer. De campinggasten zijn aan het barbecuen en maken er tot in de kleine uurtjes een gezellige boel van met voor de ons bekende luidruchtigheid. Tussen het meer en de stoppel groeit 500 m nieuwe aanplant. Links van mij een bos van 85 ha. De hoogzit staat ongeveer 150 m van beide.

Om 20.00 uur nam ik bezit van de hoogzit. 28° C en de maan kalender gaaf volle maan aan. Wat staat me vanavond en nacht te wachten.

Op de stoppel loopt al de mooie zesender met een reegeit in zijn buurt. De bronst is nog niet ten einde. Rond kwart over negen zie ik het eerste damhert kalveren op de voerplaats. Ze doen zich te goed aan de mais. Ineens sprinten de kalveren weg. Een teken van de aantocht van wilde zwijnen? Een bagge met 7 biggen en een overloper nemen de plaats in van de damhertjes. Het begint al te schemeren.

Ik heb van een jachtzaak 2 verrekijkers meegekregen om uit te proberen. Een Zeiss 10x42 en een 8x42. Wat zijn dit perfecte kijkers. Mijn ogen halen niet meer de 7 mm pupilopening, dus de 8x42 is mijn favoriet. Deze kijker deed deze nacht geweldig werk.

De bagge en gevolg trokken op de stoppel, langs de nieuwe aanplant. Te ver voor een verantwoord schot. Ze blijven zeker een half uur en trekken naar rechts weg. Intussen zie ik schuin rechts van mij 4 overlopers langzaam dichterbij komen. Ze genieten van de overgebleven graankorrels op het veld. Het is duidelijk te horen dat het smaakt. 2 van hen komen steeds dichterbij. Ze lijken steeds groter, zijn het wel overlopers? Inmiddels is de maan op volle sterkte, geen wolkje te bekennen. Ik maak een keus pak het geweer en ineens hollen ze en staan onder de hoogzit. Wat nu? Mijn hart klopt hevig, leg mijn geweer in de juiste positie en raak ligt de rand van de hoogzit. Roets, de varkens rennen weg tot op 20 m. Mijn keus was al gemaakt en het schot galmde over de akker en weerkaatste tegen de beplanting. Beide wilde zwijnen renden weg richting waterpoel. Het schot zat toch goed, was mijn conclusie. Later nazoeken samen met Klaus.

In de tijd dat ik gebiologeerd was door de varkens, liep de stoppel vol met damherten. Totaal zeker 25 stuks. Alle wilde zwijnen waren verdwenen, de damherten bleven iets verderop staan en begonnen weer te genieten van de graanresten

Ik besloot te wachten, het was inmiddels 23.30uur. Zouden de varkens nog terugkomen? Ik had er weinig vertrouwen in. De meningen verschillen van ze komen een paar dagen niet terug tot wel een week. Het was zo lekker zwoel en het zicht zo goed door de volle maan dat ik bleef zitten. Rond 01.00 uur zag ik links van me een silhouet van een hond. De verrekijker deed zijn werk en mijn ogen zagen voor het eerst in mijn leven een das. Hij scharrelde een tijdje rond en kwam richting hoogzit. Ineens stond hij onder de hoogzit. Een blik over de rand en 4 ogen staarden mij aan. Er stonden 2 dassen, 1 rende weg, de ander verdween in de struiken achter mij. Er was daar een grote kuil waarin de boeren de zwerfkeien uit de ijstijd hadden gegooid en waarin de das zijn hol had gemaakt. Het eerst volgende uur hoorde ik steeds geritsel achter mij. Om 01.30 uur zag ik aan de bosrand weer varkens verschijnen. De rotte van 9 kwam weer op de akker, even later gevolgd door een 6 tal overlopers. Ook verder op zag ik diverse zwarte gedaantes, waarvan zeker 1 grote keiler. Ze kwamen dus toch terug, wat nu? 4 overlopers namen een route voor me langs tot op 60 m. Een keus maken was niet moeilijk en op het schot stoven 3 overlopers richting bos. Met de verrekijker in de aanslag bleken er zeker 10 varkens een koers te volgen naar de beplanting richting meer.

Eerst maar een sigaartje opsteken en dan het rode werk doen. Ik kan u vertellen dat het ontweiden niet meevalt zo in het donker.

Half 3 in de nacht, tijd om te slapen in de auto. De stoel in de slaapstand en de wekker op de mobiel gezet op 4 uur. De slaap was volkomen verdwenen, de adrenaline zat nog teveel in de aderen. Na 20 minuten toch weer naar de hoogzit. Niet voor niets naar later bleek.

De 2 dassen kwamen weer terug, een jonge das kwam uit het grote gat achter mij op de stoppel. Een vos kwam al muizend langs en voor het eerst in mijn leven zag ik ook een marterhond in de kijker. De tijd vloog voorbij en voor ik het wist nam de duisternis af. Over de stoppel werd het zicht steeds beter. De akker reikte zeker 3 km ver met heuveltjes en dalen. Mijn oog viel op een donkere vlek op ongeveer 400 m. Een wildzwijn kwam uit een dal tevoorschijn en trok over het veld. Het bleef niet bij 1, er kwamen er meer, groot, heel groot en klein. Uiteindelijk trokken zo 21 varkens terug naar de dekking.

De aanschotplaats van het eerste zwijn was rood gekleurd. Het schot zat dus goed. Het spoor was zo te vinden en op de voerplaats lag het zwijn. Na het ontweiden was het tijd om Klaus te bellen. Hij kwam rond 07.00 uur en de wilde zwijnen tilden we in de pick-up. Daarna naar het welverdiende ontbijt. De gastheer was enorm blij met de overloper. Deze gebruik ik binnenkort voor mijn diners in het hotel. Het ontbijt is zo overvloedig met lekkere warme bolletjes, heerlijke kaas en diverse worst soorten, dat ik voldaan om half tien in slaap val. Zal ik vanavond nog wel gaan?

Dag 3

Het heerlijke gevoel van de 2e dag, hoop ik nog eens mee te maken. Al vroeg op de avond zit ik klaar voor het genieten. Bij de eerste avondschemering komen de reeen en damhertjes op de voerplaats, even later gevolgd door de Bagge en biggen, die ik gisteren ook al zag. Ze komen even de akker op en verdwijnen dan weer in het bos.

Geen varken komt die avond en nacht meer op de akker. Net voor donker komt een vos voorbij, die abrupt stopt zodra de geur van het geweide van het wildzwijn van de vorige avond in de neus prikt. Een snelle ren brengt de vos bij zijn lekker maaltje, maar waarschijnlijk is z'n honger over. Hij ruikt eraan, neemt een hapje en vertrekt.

De duisternis valt in, de volle maan neemt weer plaats aan de hemel. Mijn oog valt op iets bewegends rond de grote strobalen. 3 jonge vossen stoeien met elkaar, 2 iets grotere en 1 kleintje. De 2 grote springen tegen de baal op en klauteren naar boven. Triomfantelijk zitten ze rechtop. Nummer 3 springt ook, maar komt niet op de baal. Wat hij ook probeert, hij glijdt telkens naar beneden.

Ik wacht tot 02.00 uur en zie ondertussen de 2 dassen nog over het veld struinen en de damherten genieten van het overgebleven graan op de akker. Wilde zwijnen laten zich niet meer zien en voor mij is het grote genieten voorbij. Voldaan rij ik naar het hotel en val in een diepe rust. De ochtend breekt aan en de reis naar Nederland vangt aan.

Ik heb een onvergetelijke jachtreis meegemaakt. Deze wil ik delen met anderen, vandaar mijn relaas op deze pagina. Het bewuste veld is inmiddels door meerdere jagers bezocht en de mening is eentonig. "Klasse".

  
Waidmansheil

Ströter